အရမ်းကောင်းတဲ့ အိမ်ထောင်ရေး ပညာပေး ရသစာ တစ်ပုဒ်မို့ ဖတ်စေချင်ပါတယ် (အိမ်ရှင်မဆိုတာ)

Knowledge

Unicode

အရမ်းကောင်းတဲ့ အိမ်ထောင်ရေး ပညာပေး ရသစာ တစ်ပုဒ်မို့ ဖတ်စေချင်ပါတယ် (အိမ်ရှင်မဆိုတာ)

သူ့ဘဝက ကျပန်း ပန်းရံအလုပ်သမား ဘဝကနေစပြီး တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သံလျှက်ကိုင် ပန်းရံဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်လာခဲ့တယ်။အဲ့ကနေတဆင့်ပြီးတဆင့်ကန်ထရိုက်လုပ်ငန်းရှင်ဖြစ်လာရာက

တဖြည်းဖြည်းနဲ့ .. အိမ်ခြံမြေ ကုမ္မဏီမှာရှယ်ရာတွေဝင်ရာက ခုဆို အိမ်ခြံမြေ နဲ့ဆောက်လုပ်ရေးကုမ္မဏီ ပိုင်ရှင်ဖြစ်လာခဲ့တယ်သူ့ကုမ္မဏီဟာ နာမည်တော်တော်လေးရနေပြီး အဲ့ဒီအရာဟာ

သူ့စိတ်တွေကိုပြောင်းလဲ လာစေခဲ့တော့တယ်သူ့ရဲ့ ပန်ရံ အလုပ်သမားဘဝကတည်း ကနှစ်ပေါင်းများစွာ အတူတူပေါင်းသင်းစောင့်လျှောက်လာခဲ့ပေးတဲ့ မယားဟာညိုညို ညှက်ညှက်

hihihihihihihihihi

this is test

ပိန်ပိန် ပါးပါးညိုချော လေးကနေ ခုဆို ဝဝတုတ်တုတ် မဲမဲ တူးတူး ကြီး ဖြစ်လာတယ်အသားအရေ တွေကလည်းနုနယ်ပြေပြစ်ရာကနေ တဖြေးဖြေးကြမ်းတမ်းခက်ထော် ယုံမက

တနေ့တခြား တွန့်လိမ်အရေးအကြောင်းထင်လာခဲ့တယ်သူများမယား ချောချောလှလှတွေနဲ့ ယှဉ်ယင် ပုံဆိုးပန်းဆိုးဖြစ်နေတဲ့ သူမယားကို တဖြည်းဖြည်းစိတ်ကုန်လာ ညီးငွေ့ လာခဲ့တော့တယ်

ဒါပေမဲ့ သူ့မယားအကြောင်းတွေးမိတိုင်း အတိတ်တုန်းက အတူတူ ပင်ပန်းဆင်းရဲခဲ့တာတွေကိုလဲမေ့မရခဲ့ဘူးဒါပေမဲ့သူ့အနေနဲ့ သူမယားရဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ခန္တာကိုယ်ကို သီးမခံနိုင်တဲ့အဆုံး

စုံတွဲ ဘဝကိုတော်လောက်ပြီလို့ စဉ်းစားတယ် အမှန်တော့ သူနဲ့ပရောပရီဖြစ်ပြီး အပေးအယူမျှနေတဲ့ သူ့ရဲ့ကုမ္မဏီက အတွင်းရေးမှူးမလေးကို သူသဘောကျနေခဲ့တာပါ ဒါနဲ့ သူ့မိန်းမနာမည်နဲ့

ဘဏ်စာအုပ်လုပ်ပြီး သိန်း ၁၀၀၀ ထည့်ထားပေးတယ်။ ပြီးတော့ အိမ်တစ်လုံး လည်းဝယ်ထားပေးပြီး သူ့မိန်းမကို လုံလောက်ပြည့်စုံအောင် ထောက်ပံ့ပေးထားခဲ့တယ် သူ့အနေနဲ့ တာဝန်

မဲ့တဲ့သူမဖြစ်ချင်တဲ့အတွက် မယားဖြစ်သူရဲ့ အနာဂါတ်အတွက် ကိုကြိုတင်ပြင်ဆင် ပေးထားခဲ့တယ် သူ့မယားကို အခက်မတွေ့စေချင်ဘူး။ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် သူ့စိတ်ထဲ ကောင်းမှာ

လိပ်ပြာလုံမှာ မဟုတ်ဘူးေ နာက်ဆုံးတော့ သူ့အစီ အစဉ်တွေကို သူ့မိန်းမကိုပြောပြလိုက်တယ်။ သူမဟာ သူ့ရဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေကို ရိုရိုကျိုးကျိုးနဲ့ ငြိမ်ငြိမ်လေး

ထိုင်နားထောင်ပေးတယ် သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေ့ ရောက်တော့ သူ့မိန်းမကို အိမ်ဂရမ် နဲ့စာချုပ်စာတမ်းတွေ ဘဏ်စာအုပ်တွေကိုလွဲပေးပြီး နှစ် ၂၀ ကျော်လက်တွဲလာတဲ့ ဘဝ ကိုအဆုံး

သတ်လိုက်ပြီး အလုပ်ရုံးခန်းဆီ ကို ထွက်လာခဲ့တော့တယ် တမနက်လုံးသူ စိတ်တွေ ဂဏှာမငြိမ်ဘူး။ နေ့လည်ခင်းကျတော့သူအိမ်ပြန်လာတော့ သူမိန်းမ လည်းထွက်သွားခဲ့ပြီ။သူမဟာ

သူဝယ်ထားပေးတဲ့ အိမ်သော့နဲ့အိမ်ဂရမ်တွေ၊ ဘဏ်စာအုပ်တွေကို သူ့အိပ်ယာဘေးမှာချထားပေးခဲ့တယ်…။အဲ့အောက်မှာ သူမ ရေးထားတဲ့စာတစ်စောင်လည်း ရှိနေတယ်ကျွန်မပြန်

သွားပြီ ..နော် ၊ အမေတို့ ရွာကိုပဲပြန်မှာပါ ၊ ရှင့်ရှာထားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေအိမ်တွေ ကျွန်မအတွက် မလိုအပ်လို့ပြန်ထားခဲ့လိုက်တယ်။ အမေတို့ဆီမှာ ကျွန်မအတွက်အကုန်ရှိတာပဲ။အဝတ်အစား

တွေ အိပ်ရာခင်းနဲ့ ခြုံစောင်အထူတွေ ကျွန်မလျော်ထားပေးခဲ့တယ်။ အဝတ်ဘီဒို ရဲ့အောက်ဆုံးထပ်မှာထည့်ထားတယ်။ အေးတဲ့အခါ ယူခြုံဖို့မမေ့နဲ့အုန်း။အဝတ်တွေကို ချိတ်နဲ့ချိတ်ထား

ပေးတယ်။ ရှင့်ရဲ့ ခြေအိပ်တွေ နဲ့ ခါးပတ်တွေ က ဘီဒိုအလယ်ထပ် မှာနော်။ အတွင်းခံတွေလဲ လျော်ထားပြီး အဝတ်ဘီဒို ဘယ်ဖက်ကအံဆွဲထဲမှာ လိပ်ပြီးစီထားတယ်နော်…။ကျွန်မ

မရှိတော့ပေမဲ့ ဆရာပေးထားတဲ့ အစာအိမ်ဆေးတွေ သောက်ဖို့မမေ့နဲ့အုန်း….။နောက်တစ်ခု ရှင်ကအိမ်သော့ခဏခဏမေ့တတ် ကျပျောက်တတ်လို့ ကျွန်မ သော့အပိုတွေလုပ်ထားပြီး

ခြံစောင့်ဦးလေးကြီးအိမ်မှာ အပ်ထားပေးတယ်နော်…။ မနက်အလုပ်သွားခါနီးရင် အိပ်ရာခေါင်းရင်းက ပြတင်းပေါက်ကို ပိတ်သွားဖို့မမေ့နဲ့အုန်း။ မိုးရွာလို့ မိုးပက်ရင် အိပ်ရာတွေစိုရွဲကုန်မယ်…။

ကျွန်မ ရှင်ကြိုက်တဲ့ ဆိတ်သားခြောက် နဲ့ဝက်သားခြောက်နေတစ်လှမ်း သားတွေ ၄, ၅ ပိသာလောက် လုပ်ထားပြီး ကြောင်အိမ်ထဲမှာ အိပ်နဲ့ထည့်ထားခဲ့တယ်…။စားချင်တဲ့အခါဆီအိုးလေး

တည်ပြီး ကြော်စားလိုက်ယုံပဲ ။ ပြီးတော့ ဟင်းချိုမုန့်မပါပဲ ရွာကဆုံဆီသန့်တွေနဲ့ ကြော်ထားတဲ့ ဘာလချောင်ကြော်ပုလင်းတွေလဲ ကြောင်အိမ် ဒုတိယအဆင့်မှာရှိတယ်…။တင့်ဆွေတို့နဲ့
ဘီယာမြည်း မပြစ်လိုက်နဲ့အုန်း…။သူမ ရေးထားတဲ့စာလုံးတွေက ကြောင်ခြစ်ထားသလိုပဲ။ မညီမညာနဲ့ လက်ရေးကလဲစုတ်ပြတ်သတ်နေတာပဲ…။ဒါပေမဲ့စာလုံးတိုင်းဟာ သူမရဲ့ ဖြူစင်တဲ့

စိတ်ထားအမှန်တွေဆိုတာ သူခံစားမိလေတိုင်း နှလုံးသားထဲမှာ တစစ်စစ်နဲ့နာကျင်လာတယ်…။သူ ကြောင်အိမ်ထဲက ဘာလချောင်ပုလင်းတွေထုတ်ကြည့်ပြီး သူသာမန်ဆင်းရဲသားငမွဲလေး

ဘဝ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်၂၀ကတုန်းက သူ့ကိုဒီလို ပဲ ဘာလချောင်ကြော်တွေကြော်ကျွေးခဲ့တုန်းက သူ ပျော်ရွင်ကြည်နူးခဲ့ရဖူးတယ်…။အဲ့ဒီတုန်းက ဘဝတစ်လျှောက်လုံးမှာ သူမ ကိုပျော်

ရွင်အောင်ထားရ မယ်လို့ သူ့ကိုယ် သူဂတိ ပေးခဲ့ဖူးတယ်…။ သူချက်ချင်းပဲ ကားမောင်းထွက်ပြီးသူ့မိန်းမကိုလိုက်ရှာတယ်။ နာရီဝက်လောက်ကြာတော့ ကားဂိတ်မှာ သူ့မိန်းမကို တွေ့တယ်။

သူ့တစ်ကိုယ်လုံးလဲ ချွေးတွေရွဲနစ်နေတာပဲ…။ သူ …မိန်းမကိုဒေါသနဲ့လှမ်းအော်တယ်။ နင်က ဘယ်ကိုသွားမလို့လဲ။ ငါ အခုအလုပ်ကပြန်လာတာ တစ်နေကုန်ပင်ပန်းလာတာ ထမင်းတောင်မစားရသေးဘူး…။

အိမ်ရှင်မတာဝန်ဆိုတာ ဒီလိုပဲ လင်ကို ပစ်ထား ရသလား ? ငါနဲ့ခုချက်ချင်းအိမ်ပြန်လိုက်ခဲ့…။သူ့ဇနီး လည်း မျက်ရည်တွေစီးကျလာရင်း ထိုင်ရာကထပြီး သူ့နောက်ကို တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်

ပဲလိုက်လာ ခဲ့တော့တယ် ။သူမ မျက်နာမှာလည်း မျက်ရည်စတွေနဲ့ ပြုံးလာတယ်။ သူမ မသိတာက သူ့ရှေ့က စိုက်စိုက်နဲ့လျောက်နေနဲ့ သူယောက်ျား ရဲ့ပါးမှာမျက်ရည်တွေစီးကျနေတယ်ဆိုတာပါပဲ…။

စောစောက ကားဂိတ်ကိုသူ ကားမောင်းလာတော့လမ်းမှာတစ်လမ်းလုံးသူစိုးရိမ်လာတာ သူမကိုပြန်ရှာလို့ မတွေ့တော့မှာကိုပဲ အရမ်းကြောက်နေခဲ့တာပါ။ သူဟာ သူ့ကိုယ်သူကြိမ်ဆဲမိတယ်။

ဘာလိုအဲ့လောက်တောင်အသုံးမကျတာလဲ။ ဘာမဟုတ်တဲ့ တစ်ခြားမိန်းမ လှတာလေးနဲ့ပဲ သူ့ ကိုသိပ်ချစ်သိပ်ရိုသေပြီး သူနဲ့အတူ အေးအတူပူအမျှနှစ်ပေါင်း၂၀ကျော် အပင်ပန်းအဆင်းရဲ

အတူတူခံလာတဲ့ မိန်းမကိုပစ်ပယ်ဖို့စဉ်းစားမိရတာလဲပေါ့။ တကယ်ဆို သူမ ဟာ သူ့ဘဝရဲ့ ခွဲခွာမရတဲ့ ဘဝအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပါပဲ ဆိုတာ သူနားလည်သွားပါပြီ…။ပျော်ရွင်မှု့ဆိုတာ ဘဏ်စာအုပ်ထဲက

ငွေကြေးပမာဏပေါ်မှာမမူတည်ပါဘူး ။ ကိုယ်ချစ်တဲ့သူရဲ့ အပြုံးပေါ်မှာတာမူတည်တာပါ။ လွပ်လပ်မှု့ဆိုတာ လူတိုင်းအတွက်ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကိုယ်ကသာရွေးချယ်မလားဆိုတာ မူတည်သွားတာပါ…။
crd

Zawgyi

အရမ္းေကာင္းတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရး ပညာေပး ရသစာ တစ္ပုဒ္မို႔ ဖတ္ေစခ်င္ပါတယ္ (အိမ္ရွင္မဆုိတာ)

သူ႔ဘဝက က်ပန္း ပန္းရံအလုပ္သမား ဘဝကေနစၿပီး တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ သံလွ်က္ကိုင္ ပန္းရံဆရာတစ္ေယာက္ျဖစ္လာခဲ့တယ္။အဲ့ကေနတဆင့္ၿပီးတဆင့္ကန္ထ႐ိုက္လုပ္ငန္းရွင္ျဖစ္လာရာက

တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ .. အိမ္ၿခံေျမ ကုမၼဏီမွာရွယ္ရာေတြဝင္ရာက ခုဆို အိမ္ၿခံေျမ နဲ႔ေဆာက္လုပ္ေရးကုမၼဏီ ပိုင္ရွင္ျဖစ္လာခဲ့တယ္သူ႔ကုမၼဏီဟာ နာမည္ေတာ္ေတာ္ေလးရေနၿပီး အဲ့ဒီအရာဟာ

သူ႔စိတ္ေတြကိုေျပာင္းလဲ လာေစခဲ့ေတာ့တယ္သူ႔ရဲ႕ ပန္ရံ အလုပ္သမားဘဝကတည္း ကႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အတူတူေပါင္းသင္းေစာင့္ေလွ်ာက္လာခဲ့ေပးတဲ့ မယားဟာညိဳညိဳ ညႇက္ညႇက္

ပိန္ပိန္ ပါးပါးညိဳေခ်ာ ေလးကေန ခုဆို ဝဝတုတ္တုတ္ မဲမဲ တူးတူး ႀကီး ျဖစ္လာတယ္အသားအေရ ေတြကလည္းႏုနယ္ေျပျပစ္ရာကေန တေျဖးေျဖးၾကမ္းတမ္းခက္ေထာ္ ယုံမက

တေန႔တျခား တြန္႔လိမ္အေရးအေၾကာင္းထင္လာခဲ့တယ္သူမ်ားမယား ေခ်ာေခ်ာလွလွေတြနဲ႔ ယွဥ္ယင္ ပုံဆိုးပန္းဆိုးျဖစ္ေနတဲ့ သူမယားကို တျဖည္းျဖည္းစ္ိတ္ကုန္လာ ညီးေငြ႕ လာခဲ့ေတာ့တယ္

ဒါေပမဲ့ သူ႔မယားအေၾကာင္းေတြးမိတိုင္း အတိတ္တုန္းက အတူတူ ပင္ပန္းဆင္းရဲခဲ့တာေတြကိုလဲေမ့မရခဲ့ဘူးဒါေပမဲ့သူ႔အေနနဲ႔ သူမယားရဲ႕ ႐ုပ္ရည္နဲ႔ခႏၲာကိုယ္ကို သီးမခံႏိုင္တဲ့အဆုံး

စုံတြဲ ဘဝကိုေတာ္ေလာက္ၿပီလို႔ စဥ္းစားတယ္ အမွန္ေတာ့ သူနဲ႔ပေရာပရီျဖစ္ၿပီး အေပးအယူမွ်ေနတဲ့ သူ႔ရဲ႕ကုမၼဏီက အတြင္းေရးမႉးမေလးကို သူသေဘာက်ေနခဲ့တာပါ ဒါနဲ႔ သူ႔မိန္းမနာမည္နဲ႔

ဘဏ္စာအုပ္လုပ္ၿပီး သိန္း ၁၀၀၀ ထည့္ထားေပးတယ္။ ၿပီးေတာ့ အိမ္တစ္လုံး လည္းဝယ္ထားေပးၿပီး သူ႔မိန္းမကို လုံေလာက္ျပည့္စုံေအာင္ ေထာက္ပံ့ေပးထားခဲ့တယ္ သူ႔အေနနဲ႔ တာဝန္

မဲ့တဲ့သူမျဖစ္ခ်င္တဲ့အတြက္ မယားျဖစ္သူရဲ႕ အနာဂါတ္အတြက္ ကိုႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ ေပးထားခဲ့တယ္ သူ႔မယားကို အခက္မေတြ႕ေစခ်င္ဘူး။ ဒီလိုမွမဟုတ္ရင္ သူ႔စိတ္ထဲ ေကာင္းမွာ

လိပ္ျပာလုံမွာ မဟုတ္ဘူးေ နာက္ဆုံးေတာ့ သူ႔အစီ အစဥ္ေတြကို သူ႔မိန္းမကိုေျပာျပလိုက္တယ္။ သူမဟာ သူ႔ရဲ႕ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြကို ႐ို႐ိုက်ိဳးက်ိဳးနဲ႔ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး

ထိုင္နားေထာင္ေပးတယ္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ေန႔ ေရာက္ေတာ့ သူ႔မိန္းမကို အိမ္ဂရမ္ နဲ႔စာခ်ဳပ္စာတမ္းေတြ ဘဏ္စာအုပ္ေတြကိုလြဲေပးၿပီး ႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္လက္တြဲလာတဲ့ ဘဝ ကိုအဆုံး

သတ္လိုက္ၿပီး အလုပ္႐ုံးခန္းဆီ ကို ထြက္လာခဲ့ေတာ့တယ္ တမနက္လုံးသူ စိတ္ေတြ ဂဏွာမၿငိမ္ဘူး။ ေန႔လည္ခင္းက်ေတာ့သူအိမ္ျပန္လာေတာ့ သူမိန္းမ လည္းထြက္သြားခဲ့ၿပီ။သူမဟာ

သူဝယ္ထားေပးတဲ့ အိမ္ေသာ့နဲ႔အိမ္ဂရမ္ေတြ၊ ဘဏ္စာအုပ္ေတြကို သူ႔အိပ္ယာေဘးမွာခ်ထားေပးခဲ့တယ္…။အဲ့ေအာက္မွာ သူမ ေရးထားတဲ့စာတစ္ေစာင္လည္း ရွိေနတယ္ကြၽန္မျပန္

သြားၿပီ ..ေနာ္ ၊ အေမတို႔ ႐ြာကိုပဲျပန္မွာပါ ၊ ရွင့္ရွာထားတဲ့ ပိုက္ဆံေတြအိမ္ေတြ ကြၽန္မအတြက္ မလိုအပ္လို႔ျပန္ထားခဲ့လိုက္တယ္။ အေမတို႔ဆီမွာ ကြၽန္မအတြက္အကုန္ရွိတာပဲ။အဝတ္အစား

ေတြ အိပ္ရာခင္းနဲ႔ ၿခဳံေစာင္အထူေတြ ကြၽန္မေလ်ာ္ထားေပးခဲ့တယ္။ အဝတ္ဘီဒို ရဲ႕ေအာက္ဆုံးထပ္မွာထည့္ထားတယ္။ ေအးတဲ့အခါ ယူၿခဳံဖို႔မေမ့နဲ႔အုန္း။အဝတ္ေတြကို ခ်ိတ္နဲ႔ခ်ိတ္ထား

ေပးတယ္။ ရွင့္ရဲ႕ ေျခအိပ္ေတြ နဲ႔ ခါးပတ္ေတြ က ဘီဒိုအလယ္ထပ္ မွာေနာ္။ အတြင္းခံေတြလဲ ေလ်ာ္ထားၿပီး အဝတ္ဘီဒို ဘယ္ဖက္ကအံဆြဲထဲမွာ လိပ္ၿပီးစီထားတယ္ေနာ္…။ကြၽန္မ

မရွိေတာ့ေပမဲ့ ဆရာေပးထားတဲ့ အစာအိမ္ေဆးေတြ ေသာက္ဖို႔မေမ့နဲ႔အုန္း….။ေနာက္တစ္ခု ရွင္ကအိမ္ေသာ့ခဏခဏေမ့တတ္ က်ေပ်ာက္တတ္လို႔ ကြၽန္မ ေသာ့အပိုေတြလုပ္ထားၿပီး

ၿခံေစာင့္ဦးေလးႀကီးအိမ္မွာ အပ္ထားေပးတယ္ေနာ္…။ မနက္အလုပ္သြားခါနီးရင္ အိပ္ရာေခါင္းရင္းက ျပတင္းေပါက္ကို ပိတ္သြားဖို႔မေမ့နဲ႔အုန္း။ မိုး႐ြာလို႔ မိုးပက္ရင္ အိပ္ရာေတြစို႐ြဲကုန္မယ္…။

ကြၽန္မ ရွင္ႀကိဳက္တဲ့ ဆိတ္သားေျခာက္ နဲ႔ဝက္သားေျခာက္ေနတစ္လွမ္း သားေတြ ၄, ၅ ပိသာေလာက္ လုပ္ထားၿပီး ေၾကာင္အိမ္ထဲမွာ အိပ္နဲ႔ထည့္ထားခဲ့တယ္…။စားခ်င္တဲ့အခါဆီအိုးေလး

တည္ၿပီး ေၾကာ္စားလိုက္ယုံပဲ ။ ၿပီးေတာ့ ဟင္းခ်ိဳမုန္႔မပါပဲ ႐ြာကဆုံဆီသန္႔ေတြနဲ႔ ေၾကာ္ထားတဲ့ ဘာလေခ်ာင္ေၾကာ္ပုလင္းေတြလဲ ေၾကာင္အိမ္ ဒုတိယအဆင့္မွာရွိတယ္…။တင့္ေဆြတို႔နဲ႔
ဘီယာျမည္း မျပစ္လိုက္နဲ႔အုန္း…။သူမ ေရးထားတဲ့စာလုံးေတြက ေၾကာင္ျခစ္ထားသလိုပဲ။ မညီမညာနဲ႔ လက္ေရးကလဲစုတ္ျပတ္သတ္ေနတာပဲ…။ဒါေပမဲ့စာလုံးတိုင္းဟာ သူမရဲ႕ ျဖဴစင္တဲ့

စိတ္ထားအမွန္ေတြဆိုတာ သူခံစားမိေလတိုင္း ႏွလုံးသားထဲမွာ တစစ္စစ္နဲ႔နာက်င္လာတယ္…။သူ ေၾကာင္အိမ္ထဲက ဘာလေခ်ာင္ပုလင္းေတြထုတ္ၾကည့္ၿပီး သူသာမန္ဆင္းရဲသားငမြဲေလး

ဘဝ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္၂၀ကတုန္းက သူ႔က္ိုဒီလို ပဲ ဘာလေခ်ာင္ေၾကာ္ေတြေၾကာ္ေကြၽးခဲ့တုန္းက သူ ေပ်ာ္႐ြင္ၾကည္ႏူးခဲ့ရဖူးတယ္…။အဲ့ဒီတုန္းက ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လုံးမွာ သူမ ကိုေပ်ာ္

႐ြင္ေအာင္ထားရ မယ္လို႔ သူ႔ကိုယ္ သူဂတိ ေပးခဲ့ဖူးတယ္…။ သူခ်က္ခ်င္းပဲ ကားေမာင္းထြက္ၿပီးသူ႔မိန္းမကိုလိုက္ရွာတယ္။ နာရီဝက္ေလာက္ၾကာေတာ့ ကားဂိတ္မွာ သူ႔မိန္းမကို ေတြ႕တယ္။

သူ႔တစ္ကိုယ္လုံးလဲ ေခြၽးေတြ႐ြဲနစ္ေနတာပဲ…။ သူ …မိန္းမကိုေဒါသနဲ႔လွမ္းေအာ္တယ္။ နင္က ဘယ္ကိုသြားမလို႔လဲ။ ငါ အခုအလုပ္ကျပန္လာတာ တစ္ေနကုန္ပင္ပန္းလာတာ ထမင္းေတာင္မစားရေသးဘူး…။

အိမ္ရွင္မတာဝန္ဆိုတာ ဒီလိုပဲ လင္ကို ပစ္ထား ရသလား ? ငါနဲ႔ခုခ်က္ခ်င္းအိမ္ျပန္လိုက္ခဲ့…။သူ႔ဇနီး လည္း မ်က္ရည္ေတြစီးက်လာရင္း ထိုင္ရာကထၿပီး သူ႔ေနာက္ကို တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္

ပဲလိုက္လာ ခဲ့ေတာ့တယ္ ။သူမ မ်က္နာမွာလည္း မ်က္ရည္စေတြနဲ႔ ၿပဳံးလာတယ္။ သူမ မသိတာက သူ႔ေရွ႕က စိုက္စိုက္နဲ႔ေလ်ာက္ေနနဲ႔ သူေယာက္်ား ရဲ႕ပါးမွာမ်က္ရည္ေတြစီးက်ေနတယ္ဆိုတာပါပဲ…။

ေစာေစာက ကားဂိတ္ကိုသူ ကားေမာင္းလာေတာ့လမ္းမွာတစ္လမ္းလုံးသူစိုးရိမ္လာတာ သူမကိုျပန္ရွာလို႔ မေတြ႕ေတာ့မွာကိုပဲ အရမ္းေၾကာက္ေနခဲ့တာပါ။ သူဟာ သူ႔ကိုယ္သူႀကိမ္ဆဲမိတယ္။

ဘာလိုအဲ့ေလာက္ေတာင္အသုံးမက်တာလဲ။ ဘာမဟုတ္တဲ့ တစ္ျခားမိန္းမ လွတာေလးနဲ႔ပဲ သူ႔ ကိုသိပ္ခ်စ္သိပ္႐ိုေသၿပီး သူနဲ႔အတူ ေအးအတူပူအမွ်ႏွစ္ေပါင္း၂၀ေက်ာ္ အပင္ပန္းအဆင္းရဲ

အတူတူခံလာတဲ့ မိန္းမကိုပစ္ပယ္ဖို႔စဥ္းစားမိရတာလဲေပါ့။ တကယ္ဆို သူမ ဟာ သူ႔ဘဝရဲ႕ ခြဲခြာမရတဲ့ ဘဝအစိတ္အပိုင္းတစ္ခုပါပဲ ဆိုတာ သူနားလည္သြားပါၿပီ…။ေပ်ာ္႐ြင္မႈ႕ဆိုတာ ဘဏ္စာအုပ္ထဲက

ေငြေၾကးပမာဏေပၚမွာမမူတည္ပါဘူး ။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူရဲ႕ အၿပဳံးေပၚမွာတာမူတည္တာပါ။ လြပ္လပ္မႈ႕ဆိုတာ လူတိုင္းအတြက္ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ္ကသာေ႐ြးခ်ယ္မလားဆိုတာ မူတည္သြားတာပါ…။

Leave a Reply

Your email address will not be published.