လွမ်းမိတယ် ” ငယ်ငယ် က စီးခဲ့ရ တဲ့ ဗိုက်ပူ (ခ) ချက်ကြီး “

Knowledge

Unicode
” ငယ်ငယ် က စီးခဲ့ရ တဲ့ ဗိုက်ပူ (ခ) ချက်ကြီး ”

ကားပေါ် ရောက်တာ နဲ့ ..

တွေ့လိုက်ရတာ က …

သတိ… ဆီ ၊

ရေ ၊

hihihihihihihihihi

this is test

လေ ၊

ဝိုင် (အင်ဂျင်ဝိုင်)

တစ်ဝုန်းဝုန်း ၊ တစ်ဒိုင်းဒိုင်း .. နဲ့

ဆူညံနေတဲ့အသံ တွေ …

သစ်သားဘော်ဒီ…

သစ်သားထိုင်ခုံ…

ပိတ်ရဖွင့်ရခက်တဲ့

သစ်သားတံခါး…

” လက် မထုတ်ရ

ဂေါင်း မပြူရ

ခါးပိုက်နှိုက် သတိပြု … ”

ခေါင်းခန်း ကားဆရာဘေး က

သံဃာတော်ဦးစားပေးခုံက

ကိုယ်တွေစီးနေကြနေရာလေး…

ကားကိုဝါသနာပါလို့

ကားဆရာကြီး မောင်းတာကို

ကြည့်နေရတာနဲ့ မှတ်တိုင်တွေ

ခဏခဏ ကျော်ခဲ့ဖူးတယ် … ။

မောင်းရတာကို ကလည်း

ရှုပ်ယှက်တွေခတ်နေတာ ကိုး

ဂီယာတံဒုတ်ထောက်…

ဘရိတ်နဲ့ လီဗာပြောင်းပြန်

ဘရိတ်ကိုသက်စေ့ တော့ …

၅ မှတ်တိုင်လောက်ဆို

ဘရိတ်ဆီဘူးထဲ ဆပ်ပြာရည်ဖြည့်…

အသွားအပြန် ၁ ကြောင်းဆို

အင်ဂျင်ဝိုင် ၁ လုံးထည့်…

ဟွန်းတီးတော့လည်း

ဝါယာ ၂ ချောင်းထိပြီး တီး …

စပါယ်ယာကြီး ပြောတာကလည်း

ခုခေတ်လို မရိုင်းပါဘူး

” အထဲတိုးစီးကြပါ

အလည်ခေါင်မှာ

ဆင်၂ကောင်

ဖင်ထောင်ကလို့ရတယ် ” တို့ ..

ပတ်စီးတွေ များလို့

ဂိတ်ကဝိုင်းအုံတတ်တဲ့သူတွေ ကို

” ဖြည်းဖြည်းတက်ကြပါ

နေရာတွေကတော့

ဗဒင်ဦးသွားပါပြီ “တို့ ..

မှတ်တိုင်မှာပြောနေကြက

“စင်းနှီတုံး…စင်းနှီတုံး”… တဲ့ ။

အဲ့လိုနဲ့ …ကိုယ်ဆင်းမယ့်

မှတ်တိုင်ရောက်ခါနီး

အပေါက်နားရောက်လို့

တွေ့လိုက်ရတာက

သတိ…ဂေါင်းငုံ့ဆင်းပါ

ဆိုတာ ကာတွန်းလေးနဲ့…

အဲ့လိုနဲ့ဆင်းပြီး

လည်ပြန်လေးပြန်လှည့်ကြည့်တော့ …

ကားနောက်ဖက်အပေါက်မှာ

တွေ့လိုက်ပါတယ်

တွယ်မစီးရ…တဲ့ ။

ကဲ…ဟုတ်ပါတယ်လေ

ပစ္စည်းသင်္ခါရ လူသင်္ခါရမို့

သံယောဇဉ်တွေ

မတွယ်ထားတော့ပါဘူး…

ဒါပေမယ့်…မနေ့ကလိုပဲ

သတိရနေဆဲ ၊ လွမ်းနေဆဲ ပါပဲ…

ချက်ဗလက်ကြီးရယ်….. ။

Htet Yee

Zawgyi

” ငယ္ငယ္ က စီးခဲ့ရ တဲ့ ဗိုက္ပူ (ခ) ခ်က္ႀကီး ”

ကားေပၚ ေရာက္တာ နဲ႔ ..

ေတြ႕လိုက္ရတာ က …

သတိ… ဆီ ၊

ေရ ၊

ေလ ၊

ဝိုင္ (အင္ဂ်င္ဝိုင္)

တစ္ဝုန္းဝုန္း ၊ တစ္ဒိုင္းဒိုင္း .. နဲ႔

ဆူညံေနတဲ့အသံ ေတြ …

သစ္သားေဘာ္ဒီ…

သစ္သားထိုင္ခုံ…

ပိတ္ရဖြင့္ရခက္တဲ့

သစ္သားတံခါး…

” လက္ မထုတ္ရ

ေဂါင္း မျပဴရ

ခါးပိုက္ႏႈိက္ သတိျပဳ … ”

ေခါင္းခန္း ကားဆရာေဘး က

သံဃာေတာ္ဦးစားေပးခုံက

ကိုယ္ေတြစီးေနၾကေနရာေလး…

ကားကိုဝါသနာပါလို႔

ကားဆရာႀကီး ေမာင္းတာကို

ၾကည့္ေနရတာနဲ႔ မွတ္တိုင္ေတြ

ခဏခဏ ေက်ာ္ခဲ့ဖူးတယ္ … ။

ေမာင္းရတာကို ကလည္း

ရႈပ္ယွက္ေတြခတ္ေနတာ ကိုး

ဂီယာတံဒုတ္ေထာက္…

ဘရိတ္နဲ႔ လီဗာေျပာင္းျပန္

ဘရိတ္ကိုသက္ေစ့ ေတာ့ …

၅ မွတ္တိုင္ေလာက္ဆို

ဘရိတ္ဆီဘူးထဲ ဆပ္ျပာရည္ျဖည့္…

အသြားအျပန္ ၁ ေၾကာင္းဆို

အင္ဂ်င္ဝိုင္ ၁ လုံးထည့္…

ဟြန္းတီးေတာ့လည္း

ဝါယာ ၂ ေခ်ာင္းထိၿပီး တီး …

စပါယ္ယာႀကီး ေျပာတာကလည္း

ခုေခတ္လို မ႐ိုင္းပါဘူး

” အထဲတိုးစီးၾကပါ

အလည္ေခါင္မွာ

ဆင္၂ေကာင္

ဖင္ေထာင္ကလို႔ရတယ္ ” တို႔ ..

ပတ္စီးေတြ မ်ားလို႔

ဂိတ္ကဝိုင္းအုံတတ္တဲ့သူေတြ ကို

” ျဖည္းျဖည္းတက္ၾကပါ

ေနရာေတြကေတာ့

ဗဒင္ဦးသြားပါၿပီ “တို႔ ..

မွတ္တိုင္မွာေျပာေနၾကက

“စင္းႏွီတုံး…စင္းႏွီတုံး”… တဲ့ ။

အဲ့လိုနဲ႔ …ကိုယ္ဆင္းမယ့္

မွတ္တိုင္ေရာက္ခါနီး

အေပါက္နားေရာက္လို႔

ေတြ႕လိုက္ရတာက

သတိ…ေဂါင္းငုံ႔ဆင္းပါ

ဆိုတာ ကာတြန္းေလးနဲ႔…

အဲ့လိုနဲ႔ဆင္းၿပီး

လည္ျပန္ေလးျပန္လွည့္ၾကည့္ေတာ့ …

ကားေနာက္ဖက္အေပါက္မွာ

ေတြ႕လိုက္ပါတယ္

တြယ္မစီးရ…တဲ့ ။

ကဲ…ဟုတ္ပါတယ္ေလ

ပစၥည္းသခၤါရ လူသခၤါရမို႔

သံေယာဇဥ္ေတြ

မတြယ္ထားေတာ့ပါဘူး…

ဒါေပမယ့္…မေန႔ကလိုပဲ

သတိရေနဆဲ ၊ လြမ္းေနဆဲ ပါပဲ…

ခ်က္ဗလက္ႀကီးရယ္….. ။

Htet Yee

Leave a Reply

Your email address will not be published.